Tweelingkind

Nou ja, die tyd het aangebreek om te pak en trek. Ek is baie besig die laaste tyd om te sort en te pak. Ons hol nog rond vir die laaste detail goed aan die huis, maar dit lyk of als reg sal wees vir intrek diè naweek…uiteindelik! Kan nie meer wag om ons eerste aand daar te slaap nie. Die honde het sommer ook n beter en groter yard. Behalwe vir ons township specialkie wat so oor mure spring sien ek goeie tye vir die honde ook. Maya, die een wat spring en die strate invaar, gaan n probleem daar wees want daar is nie baie vriendelike honde daar rond nie. Sy spring mos oor ander mense se mure ook en dink sy kan daar gaan kuier…eintlik n groot worry daai ! Ons weet nie juis wat om aan die situasie te doen nie…het al ALS probeer, ook die collar wat shock, maar dit het haar nie gekeer om soos n slet die strate in te vaar nie !

Dan het iets vandag gebeur wat my bietjie ontstel het…jaaaa, dit help nie om oor wildvreemde mense se situasies ontsteld te raak nie, maar mens kan mos nie help nie. Ek was by Lifestyle shopping centre toe n outjie van so 15 my vra vir kos. Hy sê hy en sy broer (wat so skaam en stil stil n ent van hom gestaan het…hy was seker so 17)het ge-hitchhike van Richardsbaai na Port Shepstone (dis moer ver, hoor), en is nou weer oppad terug Richardsbaai toe en hulle is platsak en dood van die honger. Vra ek hom toe nou hoekom het hulle so iets gedoen. Sy antwoord was dat hulle na hulle sussie gaan soek het, maar kon haar nie kry nie. Ek vra toe nou hoekom het hulle na die sussie gaan soek so ver. Blykbaar het sy weggeloop van die huis af want sy het uitgevind sy is swanger. Vir my was dit ontstellend dat twee kinders na hulle sussie op so n manier moet gaan soek. Hulle het heel ordentlik gelyk, na stil, skaam seuns, maar desperaat. Toe ek wegloop kon ek nie help om so in die loop vir die twee n gebedjie op te stuur nie. Waar slaap die twee as hulle nie n lift kry nie?

“Mag die Here hulle hande vashou en veilig terug huistoe bring, en mag die Here die familie help, wat ookal die hele situasie mag wees.”

Ons het Saterdag so deur die potjie makery gesels. Met al ons mense se gekla en bitch oor hoe mislik en… en… en…  ons eie lewens is, het ek agtergekom elke huis het maar sy kruis, party dra net swaarder as ander aan hulle kruise. As ek so na almal se stories en dinge luister, is ek genuine seriously innig dankbaar vir my lewe en almal in my lewe. Al lyk ander se lewens so perfek, glo my, dit is nie, daar skuil tragedie, sadness of geraamtes in elkeen se lewe.

Ek het NIKS om oor te kla nie(maar mag ook maar sekerlik nou en dan fed-up raak ), regtig, daar word vir my gesorg…elke dag, elke oomblik. Nes ek dink daar is nie liggie aan die einde van die tonnel nie of ek raak erg gestress, gee die Here vir my uitkoms en antwoorde. As dit nie die uitkoms of antwoorde is wat ek van hou nie, berus ek maar want ek weet daar is n doel met alles. Wat weet ek nou? Die Here weet wat is die beste vir my, al dink ek anders.

Ek het al lanklal ontslae geraak van mense wat nie vir my en my gemoed goed is nie, en ek raak ook nie meer deurmekaar met sulke mense nie. As ek agterkom mense is negatief vir my, ignoreer ek hulle totaal en weldra kry hulle die boodskap.

Daar’s hy…vandag voel ek weer positief! Hoop dit hou en iemand iewers bars nie my bubble nie!

Jissie, ek was omtrent uit sirkulasie die laaste paar dae. Ek voel soos n vreemdeling op my eie blog! Maar goeie bliksem, ek was besig en dit was stressvol. Want julle moet weet, ek lei eintlik n heleste rustige lewe die kant van die aarde, nie gewoond aan die druk van dinge MOET doen nie! Maar met die huisbouery wat nou einde se kant toe staan het dit bedrywig gegaan. En ek het nog nie eers begin pak nie. Daar is so baie goed wat ek wil en gaan en moet uitgooi. Vriendinne hier het gesê as ek klere uitgooi moet ek n ope dag hou vir hulle want ek het so baie flippen klere wat ek nie dra nie (party nog nuut) wat kom uit my ’shopoholic’ dae (gelukkig is ek nou so op n manier oor dit, net my ‘af’ dae gaan ek bietjie bos ) n Foto of twee van die huis binne sover:

Intussen moes en moet ek nog vir Marcelle-hulle blyplek hier rond soek. En dis nie so n maklike taak as wat ek gedink het nie. Die kinders is heel vol kak ook nogal, die plekke is ongoddelik duur vir stront en dan as mens in n kompleks plek kry, word honde nie toegelaat nie. So, op die oomblik is ek en hulle al heel desperaat want hulle moet oor 2 weke die kant toe trek.

Maar ek kla nie, hoor, dit gaan so exciting wees in ons nuwe huis en met Marcelle hier naby ons! Dis al die stress werd!

Gister het ons n potjiekos kompetisie gehad by ons ‘local’ kuierplek. Ek het sowaar 3de gekom met my oxtail potjie! Let wel, ek het nog nooit ooit n potjie aanmekaar geslaan nie! Heel trots op myselwers! Hier’s n foudie van my poging en ag sommer n paar van ons kuiery:

Lees nou die dag hierdie ’status’ van my broer se seun op FB:

I have learnt that you get 2 types of people in the world: bouncers, when they hit rock botom they pull together again and bounce right back up, and then the splatters: when they hit rock botom they will splat and fall apart. In the end it is attitude that makes us.

Hoe meer ek daaroor dink, hoe meer dink ek dit is sooooo waar. Ek ken baie Bouncers en ek ken ook heelwat Splatters. Party mense bounce elke keer maar weer terug, maak nie saak watse en hoeveel houe die lewe uitdeel nie. Ander val weer uitmekaar sodra hulle die eerste hou kry.

Hoe meer ek van die kind (hy’s 18jaar) se status goeters lees, hoe meer sien ek dat hy wel n bouncer is, ek is so bly daarvoor, hoop net hy bly n bouncer. Die lewe het hom al n paar klappe uitgedeel, het begin met sy sussie se dood 13jaar gelede, sy was 2jaar oud en hy was 5. Hy het haar uit die kot gaan haal om mee te speel, het sy ma gevra of hy mag. Sy was besig om boeke te merk en het nie veel aandag verder geskenk nie, het gedink hulle speel in die kamer. Maar hulle was Jacuzzi kamer toe en sy het in die amper leë Jacuzzi geval en verdrink.  Laaaaang storie agterna, maar sy was in n semi-koma vir n jaar daarna en was helemal verstandelik aangetas. Op n dag het haar hartjie net ingegee en besluit tot hier toe en niks verder nie. Daarna het ons nie veel kontak meer met broer en skoonsuster gehad nie, al het hulle baie naby ons almal gebly, hulle het hulle self heeltemal van die familie onttrek (nou nog), en die kind het baie alleen groot geword (heel anti-sosiaal) . Sy Ma en Pa het van die ‘rails’ afgedonner. Dit kon nie lekker en maklik vir hom in sy vormingsjare gewees het nie. Hulle het hom seker op hulle manier aandag gegee, sal nie als weet wat in die huishouding aangegaan het nie, maar ek weet hy was n eensame kind en heeltemal te veel in net hulle geselskap.

Toe hy laas Desember vir die eerste maal in sy lewe vir ons kom kuier het, het ek eers gesien hoe erg anti-sosiaal hy eintlik is. Hy het telke male gesê hy kan nie glo hoe anders ons lewe is nie, ons doen dinge saam, waar hy altyd alles alleen moet doen. Hy het ook gesê dat dinge gaan in daai huis van hulle verander as hy teruggaan. Hy was baie bitter teenoor sy ouers en ek blameer hom geensins nie.

Ag, ek kan amper n boek skryf hieroor. Maar hy is n super intelligente kind en n ‘Bouncer’ ,  hy is n seriously slim kind en baie volwasse.

Is jy n Bouncer of n Splatter? Ken jy Splatters of uitsonderlike Bouncers?

Ek was so in my noppies om ou foudies van my Ma af te kry. Die tyd toe die foto geneem is, dink ek, was ek so 2jaartjies oud, jip, dis ek daai, die kleintjie. Toe was ons nog net 5 kinders, maybe 6, want die boetie net jonger as ek is 2jaar jonger as ek, so hy was miskien net-net gebore of het nog gebroei.

Hier is P,my broer wat ek met die pan gedonner het   (4jaar ouer as ek), Ekke, P, sy het ons altyd uit die huis uit gesluit as sy huis skoon gemaak het, dan kak en kerm ons buitekant. Sy het een keer AL my klere uit die venster gegooi want my kas was omgekrap en onnetjies! (9jaar ouer as ek) en E, my sussie in die Kaap wie se make-up ek altyd stukkend gegooi het as sy my kwaad gemaak het! (6jaar ouer as ek). Weet nie waar A, my oudste broer was toe die foto geneem is nie. Seker iewers ander aangejaag.

Ek het eers daaraan gedink om fotos van nou op te sit die verskil te sien wat ouderdom doen, maar weens privaatheid sal ek dit maar n mis gee.

Die kosbaarste foto is sekerlik diè een van my Ouma…onthou julle? Hier sit en hekel sy n rokkie wat ek tot vandag toe het, maar bietjie ge-modify. Marcelle het tot hierdie einste rokkie een keer aangehad maar met pienk strikkies en lintjies. Iewers het ek n foto daarvan ook. My Ma het nou sie dag die rokkie gevat om skoon te maak (was lekker vol stof), en hom bietjie te restoureer, dan gaan ek hom in n raam sit.

Mmmmmm ja, ek weet….Mens praat nie graag oor iets soos selfmoord nie. Maar dis nou iets wat my nou ‘bug’.  Lees ek vandag van Andries Krogmann, oud-Springbok-atleet en potjiekoskenner, wat selfmoord gepleeg het oor finansies. Gedink sy gesin sal finansieël beter af wees as hy dood is! WTF????

Ja, ek weet, mense dink nie verder wanneeer hulle tot op daai punt is nie! maar seriously…BETER AF????

Persoonlik dink ek dis die selfsugsigste ding ooit wat enige iemand aan ander kan doen. Mense wat agter bly worstel altyd met vragte vrae.

Aan die ander kant gaan iemand wat uiteindelik selfmoord pleeg verseker deur n verskriklike stryd. Ek kan nie eers begin dink wat deur so iemand se kop gaan nie.

My eks man het toe ons nog uitgegaan het, donkie jarre terug, gedreig en toe al probeer…polse gesny n paar kere. Hoekom niemand rêrig toe al regop gesit het en seriously notisie geneem het, weet ek nie. Ek was toe 17jaar oud, hy was 20jaar oud. Hoekom het sy familie nie toe iets daaraan gedoen het nie sal ek nie weet nie.

Die dag toe ek hom los, het hy weer gedreig, soos horde kere tevore as ek wou loop.  Ek was gatvol en gevoelloos…ek suppose, maar het gesê: “Asb doen dit en kry klaar…” Moet ek jou help?” Laaaaaang stories agterna….

Jare later, sy 2de vrou het hom gelos, ons het Natal toe getrek. Twee weke in Natal toe kry ons die nuus….L het selfmoord gepleeg…pille gedrink. Ek was wel devastated(het nog allie pad skuldig gevoel), geskok, maar het op n manier so iets verwag. Marcelle het vir my gesê, die dag toe ons Natal toe ry met ons trek dat haar Pa iets gaan doen aan homself…regtig…! Sy het net geweet, sy was toe 16jaar oud, Larry was 12. Kak ouderdomme vir kinders om so iets deur te gaan.

Net voor dit het my broer se seun selfmoord gepleeg, homself geskiet. Ek sien hom nou nog daar lê, met sy ‘Bomberjacket” wat hulle oor sy kop gegooi het. Al die chaos rondom! Ian en my ander broer het dit skoongemaak agterna. Ek sien dit ook nog voor my. Als rondom al die gebeure van daai nag is nog steeds n mistery! Maar dis traumaties vir almal involved. Martin was my ’soft spot’ nog altyd.

Ek het nou n ewige vrees dat iemand na aan my weer so iets sal doen. As Ian net laat is en ek weet hy’s gestress of so iets, dan panic ek. As Larry ‘down’ is dan dink ek daaraan, as Marcellle ‘down’ is dan dink ek daaraan. Dan check ek op en bel en bel…Is dit bleddie normaal? Is so iets oorerflik? Eks se Oupa het ook selfmoord gepleeg. Wat as so iets ‘in’ mens is?

Deesdae voel dit of ek nie grond vat nie, so besig, maar kry ook eintlik boggerol gedoen! Dit voel of ek als afskeep…my honde, my blog, die huis (waar ons nou bly) En dit als want Ian jaag my rond en hou my besig…dammit! Jaag my rond soos in : Gaan laai n pak sement of wat ookal af by die nuwe huis. Of gaan maak die gras daar nat (wat my 2ure vat).  Mans kan darem so demanding wees!

Sodra ek n paar ure het dan word daar n “social” gereel…Ek like van my eie geselskap. Het ten minste 2dae stoksielalleen nodig n week! Het nou rêrig gedink VANDAG gaan ek rustig hier sit en n lekker storie blog, maar nee, ek moet nou gaan braai…dis mos braaidag…ai jai, jai.

Intussen soek ek blyplek vir Marcelle…ek is sooooo bly my kind trek hiernatoe! Blyplek om te huur is nogal moeilik om te kry veral met 2 Jack Russels. Meeste komplekse is “No Pets”. Huise is vrekduur, die kinders kan nie huur van R6000 en hoër bekostig nie. Nou moet ek soek vir tot R5 500 en met honde. My hoop is nou op n huis van vriende se vriende vir R5000 n maand. Dis n heerlike huis, het als wat hulle nodig het en dis goedkoop en dis n genuine lekker mooi huis! Die mense het dit altyd uitverhuur as n vakansiehuis maar nou dink hulle daaraan om dit permanent uit te verhuur! Sal teen Maandag weet. As dit bedoel is om te wees, sal dit wees!

Lekker lang naweek vir die wat lang naweek het! Ian forseer my om Vrydag te werk!!!!

Dit was nou voorwaar n heerlike amazing naweek by Cape Vidal gewees. Ek sou enige iemand aanraai om soontoe te gaan. Jy het die see en die Game Reserve, wat meer wil jy hê? Soos in “The best of both worlds”.

Met die inry was dit wat ons gesien het…hoe pragtig!

Vrydagaand het ons almal lekker gebraai en gekuier. Later die aand kry ons 3 besoekers…Large Striped Genets (Jip, ek moes gaan opcheck! ). Hulle het soooo naby ons gekom. Dit was fantasties om hulle van so naby te sien in die wild. Hier’s n foto…nie die beste foto nie,  mmmmm ja….na n heleste paar wyne en Po110C’s!

n Large Spotted Genet

Saterdagoggend gaan die mans visvang met die boot by Cape Vidal. Ian bel my bitter vroeg en sê ek moet strand toe om die walvis te gaan kyk. Nou kyk, g’n niks en niemand kry my so vroeg op nie, veral nie na n lekker gekuier die vorige aand nie. Slaap toe maar lekker verder. Baie later gaan ek af strand toe, daar is die walvis nog allie pad met haar stêrre in die lug. Ons was seker so 4ure op die strand en walvis nog allie pad daar! Die mans kom terug en vat ons uit om die walvis van nader te gaan aanslou. Met die laaste trippie uit met die boot tot naby die walvis, nie te naby soos in bo-op haar naby nie, wou haar nie steur nie, sirkel ons om om te draai toe sien ek n mowies splash en nog n splash so entjie van haar af. SY HET GEBOORTE GEGEE!!!! Sy was heel oggend in labour. Toe sien ons die kleintjie en die Ma so langs mekaar….dit was net ABSOLUUT AMAZING! Hordes dolfyne het ook so om hulle gesirkel, kompleet asof hulle ‘celebrate’, maar dalk het hulle ander gediertes probeer weghou!Ongelukkig het nie een van ons die sense gehad om n kamera saam te vat op die boort nie (Hoe stupid!!!)

Hier is n foto van die walvis soos ons haar die hele oggend gsien het

Nog ander besoekers wat ons gehad het:

n Samango Monkey

n Bosvark…bietjie donker…maar kyk mooi!

n Hele Mongoose familie, die goed moet seker erger broei as Konyne! daar was hordes!

Die boot

Einde ten laaste, ons tuiste vir die naweek!

n Heerlike naweek…indeed!

Sommer net omdat dit vir my so mooi is en omdat ek glo mens moet een dag op slag lewe. Doen net wat jy kan vir nou, vir vandag. Môre het altyd n manier om vir homself te sorg…dis tog nie in ons hande nie.

Die mens wik…maar God beskik!

ONE DAY AT A TIME, SWEET JESUS

I’m only human, I’m just a woman.

Help me believe in what I could be And all that I am.

Show me the stairway, I have to climb.

Lord for my sake, teach me to take One day at a time.

Chorus:

One day at a time sweet Jesus That’s all I’m asking from you.

Just give me the strength

To do everyday what I have to do.

Yesterday’s gone sweet Jesus And tomorrow may never be mine.

Lord help me today, show me the way One day at a time.

Do you remember, when you walked among men?

Well Jesus you know if you’re looking below It’s worse now, than then.

Cheating and stealing, violence and crime

So for my sake, teach me to take One day at a time.

Dis vir my lekker om op te dress vir n party. Ek reken die meeste grootmense like dit eintlik, dis die kind in ons wat nog steeds opdress speletjies wil speel…dink ek!

Toe my kinders klein was het ek ook allerhande simpel goed aangetrek en dan vir hulle konsert gehou…hulle het dit vreeslik enjoy en gelê soos hulle lag.

Hier is so paar foudies van ons Pirates en Prostitute party gisteraand.